دعوای الزام به تنظیم سند رسمی چه نوع دعوایی است؟

دعوای الزام به تنظیم سند رسمی چه نوع دعوایی است؟

دعاوی حقوقی انواع مختلفی دارند که به طور کلی به سه دسته تقسیم می شوند:

منقول و غیر منقول
مالی و غیر مالی
حقوقی و کیفری
به طور کلی دو نوع سند وجود دارد:

سند عادی
سند رسمی
اسناد رسمی اسنادی هستند که در دفاتر ثبت اسناد رسمی و یا با حضور مقامات رسمی به ثبت رسیده باشند. این دسته از اسناد از اعتبار قانونی زیادی برخوردار است. از طرفی طبق ماده 1287 قانون مدنی سند عادی هر سندی است که فاقد ویژگی اسناد رسمی باشد.

نوع دیگری از سند وجود دارد که به «اسناد عادی در حکم رسمی» معروف است. این نوع اسناد در واقع اسناد عادی محسوب می شوند، اما اعتبار آنها برابر با اسناد رسمی است. اعتبار بسیار مهم است.
هرچه سند معتبرتر باشد، استفاده از آن در موارد حقوقی آسانتر خواهد بود. تنظیم سند رسمی در دفاتر رسمی انجام می شود و طی این کار مالکیت چیزی به شخص دیگری منتقل می شود. بنابراین تنظیم سند رسمی اعتبار معامله را افزایش می دهد.
انواع دعوا
منقول و غیر منقول
همانطور که گفته شد یکی از انواع دعوا، دعوای اموال منقول و غیرمنقول است. اموال منقول به معنای اموالی است که می توان بدون نگرانی از آسیب دیدن آنها را جابه جا کرد. به عنوان مثال، خودروها و سایر وسایل نقلیه در این دسته قرار می گیرند.

اموال غیرمنقول به اموالی گفته می شود که جابه جا نمی شوند و یا در صورت جابجایی آسیب می بینند. خواص همیشه در این دسته قرار می گیرند. دلیل اهمیت این طبقه بندی آن است که مرجع صالح برای رسیدگی به پرونده اموال منقول و غیرمنقول متفاوت است.

مالی و غیر مالی
اگر مورد بحث افترا باشد، مالی است و هر موردی که خارج از این حوزه باشد، غیر مالی محسوب می شود.
کیفری و حقوقی
دعاوی کیفری به دعاویی گفته می شود که جرایم افراد در آن نسبت به مسائل حقوقی متفاوت است. پرونده ها در زمره جرایم جنایی قرار می گیرند که شامل قتل، سرقت و غیره می شود.

اطلاع از نوع دعوی یکی از مراحل اساسی و بدیهی برای طرح دعوا می باشد. طبق قانون، دادگاه ها برای رسیدگی به پرونده های مختلف به چندین شعبه تقسیم می شوند.

این تقسیم بندی ها نشان می دهد که هر نوع پرونده باید در کدام یک از انواع دادگاه ها بررسی شود. دعوا با علم به این پرونده شروع می شود. زیرا با شروع به پیگیری پرونده در دادگاه اشتباه با مشکل مواجه می شوید و پرونده رد می شود.
تعیین نوع اختلاف
گاهی اوقات تعیین نوع اختلاف ممکن است دشوار باشد. به خصوص برای تعیین نوع دعوای مالی یا غیر مالی، مرز بین آنها بسیار باریک است. در مورد دعوای الزام به تنظیم سند رسمی باید گفت که این دعوی از نوع مالی است زیرا هزینه های قانونی بابت آن پرداخت می شود.

در هیچ بخشی از قانون به صراحت ذکر نشده است که فروشنده ملزم به تنظیم سند رسمی است، اما همیشه این امر مسلم تلقی شده است. در برخی موارد بین خریدار و فروشنده تاریخی تعیین می شود که در این مدت خریدار باید مبلغ مشخصی را برای خرید پرداخت کرده باشد و فروشنده باید پس از دریافت این مبلغ سند رسمی را تنظیم کند.
در صورتی که این تاریخ از قبل مشخص شده باشد، اما فروشنده در دفتر حاضر نشود، خریدار می تواند با دریافت گواهی عدم حضور فروشنده، شکایت را پیگیری کند. اما در صورتی که تاریخ مشخصی برای تنظیم سند رسمی بین طرفین مشخص نشده باشد، اولین مرحله برای اقامه دعوی مستلزم تنظیم سند رسمی، ارسال اظهارنامه به فروشنده خواهد بود. این اظهارنامه فروشنده را ملزم به حضور در دفتر و تنظیم سند می کند.

حال در صورت استنکاف از این کار و عدم حضور در دفترخانه علیرغم دریافت اظهارنامه، خریدار می تواند با دریافت گواهی عدم حضور فروشنده، موضوع را به صورت رسمی پیگیری و در نهایت سند رسمی را تنظیم کند. اطلاع از چنین نکاتی می تواند تاثیر زیادی در روند پیشبرد پرونده داشته باشد.