مطالبه وجه از متوفی

مطالبه وجه از متوفی
هنگامی که شخصی می میرد، خانواده و وارثان او ممکن است با افرادی روبرو شوند که ادعا می کنند متوفی را ادعا می کنند. پی بردن به اینکه متوفی قبل از مرگ به شخص یا افرادی بدهکار بوده است معمولاً برای ورثه و بازماندگان مشکل ایجاد می کند.

یکی از اقدامات مناسبی که برای جلوگیری از این گونه مشکلات باید انجام شود این است که در هنگام فوت شخص، دیون و دیون وی از ترکه (اموال متوفی) پرداخت شود. البته قبل از پرداخت دین متوفی باید هزینه دفن او از ترکه و سپس بدهی او پرداخت شود. لازم به ذکر است که پس از فوت شخص باید بلافاصله تمامی بدهی های فعلی و آتی او (بدهی هایی که زمان دارند) پرداخت شود.

طلبکار یا طلبکاران متوفی می توانند طلب خود را شخصاً یا از طریق وکیل خود از ورثه متوفی مطالبه کنند. در مورد مدعی، هر یک از ورثه متوفی مسئول پرداخت کلیه دیون متوفی تا میزان سهم الارث خود (نه بیشتر) می باشد.

ماده ۸۶۹ قانون مدنی به اولویت ادای دیون میت اشاره دارد. بر اساس این ماده یکی از حقوق و دیونی که به ترکه متوفی تعلق می گیرد و باید قبل از تقسیم آن پرداخت شود، دیون و تعهدات مالی متوفی است. همین موضوع در ماده 225 قانون عرفی نیز آمده است.

وراث طبق قانون حق تملک و انتقال اموال ترکه را ندارند مگر در صورتی که کلیه دیون و دیون میت را پرداخته باشند. برای رد یا قبول ارث توسط ورثه متوفی، ابتدا باید اموال متوفی به صورت ترکه (با ذکر ارث) نوشته شود. و بدهی متوفی) قید شود سپس طبق نوشته ترکه ورثه آن را رد یا قبول می کنند.

پس از پرداخت دیون طلبکاران، اگر چیزی از ترکه باقی بماند، به نسبت سهم الارث بین ورثه تقسیم می شود.

اگر یکی از ورثه ترکه را رد کند، علاوه بر اینکه مسئولیتی در قبال دیون متوفی ندارد، نمی تواند به افرادی که در عملیات ارث قبول کرده اند اعتراض کند. اما اگر بعد از پرداخت ، اموال متوفی باقی ماند، می تواند مثل سایر ورثهها مطالبه ارث کند و مطالبه کند.

صورت حساب خواهان از متوفی
زمانی که وراث با طلبکاران متوفی مواجه می شوند، اطلاع از صحت مطالبات طلبکاران برای وراث آسان نخواهد بود. مشکل بعدی وقتی است که ورثه ها درست بودن ادعای طلبکار یا طلبکاران را بدانند، در این شرایط طلبکاران باید مطالبات خود را از طرق قانونی و با استفاده از وکلای متخصص پیگیری کنند تا بتوانند به راحتی مطالبات خود را مطالبه کنند.

همانطور که در ماده 226 قانون عرفی آمده است، ورثه جز در مورد ارث مکلف به دادن مالی به طلبکاران نیستند. اما هنوز در بین برخی افراد این باور اشتباه وجود دارد که پس از فوت شخص، ورثه مسئول پرداخت دیون متوفی هستند و باید برای مطالبه به نزد ورثه وی مراجعه کنند.

بنابراین چون ممکن است اموال متوفی برای ادای دین او کافی نباشد، ورثه جز در مورد تعهد ضمنی مسئولیت دیگری در قبال طلبکاران متوفی نخواهند داشت. در صورت تعدد وراث، هر یک می‌توانند مستقلاً از ترک ترک رد کنند. کسانی که از ترک وراثت رد می‌کنند، یک ماه فرصت دارند تا این موضوع را به دادگاه اعلام کنند. آنها مسئول بدهی های متوفی خواهند بود.

در ماده 235 قانون عرفی در مورد مدعی از متوفی آمده است: طلبکار متوفی در صورتی که ترکه به اندازه کافی برای ادای دین در اختیار ورثه نباشد می تواند به مخالفت برود. کسی که او را مدیون به متوفی میداند یا مدعی است که بر ترکه مالی دارد. اقامه دعوی بر عهده متوفی است.

قانونگذار در مواد 232 و 236 قانون عرفی اقامه دعوای دین یا عین را علیه ورثه متوفی یا قائم مقام قانونی او لازم دانسته است. در نهایت باید گفت ظاهراً نوشتن صورت‌حساب از متوفی موضوع مهمی است که بهتر است برای تنظیم آن با یک وکیل متخصص و متخصص مشورت کنید. برای افرادی که اولویت دارند مطالبه از متوفی راحت تر است.